Nog even

PICT0075

nog even
en de gouden bal verliest haar kracht
weemoed versluiert al de uren
waarin we gretig nog wat zonnestralen slurpen
in het besef dat het spoedig voorbij zal zijn

nog even
en we vieren het afscheid van dit hemels jaargetijde
bomen getooid met bonte pracht
laten hun kleurige confetti dwarrelen
tot een zacht tapijt onder onze voeten

nog even
en onze aandacht richt zich weer naar binnen
naar ons knusse paradijsje vol warmte
waar woorden en stiltes door niemand worden gehoord
alleen door jou en mij

nog even …

Laat een reactie achter

Laatste nieuws

  • 100 DAAG DRÖK
    Vanaf 1 december 2020 verkrijgbaar: mijn nieuwste gedichtenbundel, die 100 gedichten bevat, geplaatst...
  • Het 100ste corona-gedicht
    Bij het begin van de ‘intelligente lock down’ in maart 2020 (in verband...

Contact

mobiel: 06 123 18 995 lisa.naus.2010@gmail.com